لغت نامه دهخدا
بیکلربگی. [ ب َ / ب ِ ل َ ب َ / ب ِ ] ( ترکی، اِ مرکب ) بکلربگی. بیگلربگی. بیگلربیگی. در زبان ترکی یعنی بزرگ بزرگان:
این گداچشمی و این نادیدگی
از گدائی تست نز بیکلربگی.مولوی.رجوع به بیگلربیگی و مترادفات آن شود.
بیکلربگی. [ ب َ / ب ِ ل َ ب َ / ب ِ ] ( ترکی، اِ مرکب ) بکلربگی. بیگلربگی. بیگلربیگی. در زبان ترکی یعنی بزرگ بزرگان:
این گداچشمی و این نادیدگی
از گدائی تست نز بیکلربگی.مولوی.رجوع به بیگلربیگی و مترادفات آن شود.