لغت نامه دهخدا
شاهنامه خوان. [ م َ / م ِ خوا / خا ] ( نف مرکب ) خواننده شاهنامه. آنکه کتاب شاهنامه خواند. || که شاهنامه به آواز بلند و لحن گیرا و خاص خواند و این در دربار سلاطین خاص نقیب بوده است. آنکه اشعار شاهنامه فردوسی را با آهنگ متناسب بخواند.
شاهنامه خوان. [ م َ / م ِ خوا / خا ] ( نف مرکب ) خواننده شاهنامه. آنکه کتاب شاهنامه خواند. || که شاهنامه به آواز بلند و لحن گیرا و خاص خواند و این در دربار سلاطین خاص نقیب بوده است. آنکه اشعار شاهنامه فردوسی را با آهنگ متناسب بخواند.
کسی که شاهنامۀ فردوسی را با آهنگ خوب می خواند.
( صفت ) ۱ - کسی که نامه های شاه را قرائت میکرد ( و آن شغلی بود ). ۲ - کسی که اشعار شاهنامه ( فردوسی ) را با آهنگ متناسب می خواند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ایشان به عنوان برجستهترین شاهنامه خوان ایرانی از سوی پژوهشکده مردمشناسی میراث فرهنگی به سازمان یونسکو معرفی شد و در جشنواره جهانی هنرهای مردمی، برگزار شده در تابستان سال ۱۳۸۷ و در کشور ژاپن شرکت کرد.