لغت نامه دهخدا
بیو خوردن. [ بیوْ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) بید خوردن. بید زدن. تباه شدن پشمینه از کرم: عث؛ بیو خوردن پشم را. ( تاج المصادر بیهقی ). رجوع به بیو شود.
بیو خوردن. [ بیوْ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) بید خوردن. بید زدن. تباه شدن پشمینه از کرم: عث؛ بیو خوردن پشم را. ( تاج المصادر بیهقی ). رجوع به بیو شود.
بید خوردن ٠ بید زدن ٠ تباه شد پشمینه از کرم بیو خوردن پشم را.