بؤوخ

لغت نامه دهخدا

بؤوخ. [ ب ُ ئو ] ( ع مص ) ( از «ب وخ » ) متغیر شدن گوشت. ( منتهی الارب ). متغیر شدن گوشت و مانند آن. ( آنندراج ). || خاموش شدن و فرونشستن آتش. ( از اقرب الموارد ).