لغت نامه دهخدا
بوغچه. [ چ َ / چ ِ ] ( ترکی، اِ ) بوغجه. بغچه. بقچه. رجوع به بغچه شود. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به بوغچه و بغچه شود.
بوغچه. [ چ َ / چ ِ ] ( ترکی، اِ ) بوغجه. بغچه. بقچه. رجوع به بغچه شود. ( فرهنگ فارسی معین ). رجوع به بوغچه و بغچه شود.