بهکل

لغت نامه دهخدا

بهکل. [ ب َ ک َ ] ( ع ص ) جوان آگنده گوشت نازک اندام. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). غض. ( از ذیل اقرب الموارد ). || شباب بهکل؛ جوانی تازه و تر. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ماده بعد شود.

کس کش یعنی چه؟
کس کش یعنی چه؟
شکوه کردن یعنی چه؟
شکوه کردن یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز