لغت نامه دهخدا
بنی النضیر. [ ب َ نِن ْ ن َ ] ( اِخ ) غزوه بنی النضیر در سال چهارم از هجرت بودو آنان یهودان بودند. پس از آنکه پیغمبر زمین بنی النضیر را فتح کرد آنرا خالصه خود قرار داد و قوت خودو اهلش از آن زمین بود و باز او را به کراع و صلاح صرف میکرد. ( یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به نضیر شود.