بلاشق

بلاشق. [ ب ُ ش ُ ] ( ص ) در تداول مردم قزوین، شوخگن. آلوده. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). و آن بیشتر درباره ظروف ناشسته و ناپاک بکار رود و شاید کلمه ترکی باشد.