بلائق تصویر معنی بلائق لغت نامه دهخدا بلائق. [ ب َ ءِ ] ( اِخ ) بلوقة که موضعی است به ناحیه بحرین. ( از منتهی الارب ). و رجوع به بَلوقة شود. کلمات مرتبط بلوقه یلخع عبیقر بلقائی ذی الاراکه ذات البهق گزارش محتوای نامناسب
