بقاله
مترادفها
خواربارفروشی، مغازه، فروشگاه
لغت نامه دهخدا
( بقالة ) بقالة. [ ب َق ْ قا ل َ ] ( ع ص ) ارض بقالة؛ زمین تره زار. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به بقیلة شود. || مؤنث بقال. ( اقرب الموارد ). رجوع به بقال شود.
فرهنگ فارسی
ارض بقاله زمین تر زار ٠ یا مونث بقال ٠
جمله سازی با بقاله
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 مادر من هر روز صبح زود به بقاله نزدیک خانه میرود تا شیر و نان تازه و مقداری میوه برای صبحانه تهیه کند.
💡 وقتی در خیابان قدم میزدم، متوجه شدم که بقاله کوچک محله به دلیل تعمیرات لوله کشی، امروز برای مشتریان بسته است.
💡 من برای خرید وسایل مورد نیاز مدرسه، از بقالهای که در انتهای کوچه قرار دارد، یک دفتر و چند خودکار خریدم.