لغت نامه دهخدا
( بقالة ) بقالة. [ ب َق ْ قا ل َ ] ( ع ص ) ارض بقالة؛ زمین تره زار. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به بقیلة شود. || مؤنث بقال. ( اقرب الموارد ). رجوع به بقال شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟