لغت نامه دهخدا
بفنج. [ ب َ ن َ ] ( اِ ) نوعی از مار است و ماری را نیز گویند که گزند او بمردم نرسد. ( برهان ) ( از ناظم الاطباء ) ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). ماری که در باغها باشد و گزند نرساند. ( سروری ):
دعا و مدح او را ورد خودساز
که افعی تو باشد کم ز بفنج.شمس فخری ( از سروری ).
