لغت نامه دهخدا
بعوس. [ ب َ ] ( ع ص، اِ ) ماده شتر لاغر که شیر آن خشک شده باشد از گذشتن هفت ماه بر نتاجش. ج، بَعائِس، بِعاس. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
بعوس. [ ب َ ] ( ع ص، اِ ) ماده شتر لاغر که شیر آن خشک شده باشد از گذشتن هفت ماه بر نتاجش. ج، بَعائِس، بِعاس. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).