بطاحی
لغت نامه دهخدا
بطاحی. [ ب ُ ] ( ع ص نسبی ) مبتلا بمرض بطاح. ( منتهی الارب ) ( معجم البلدان ) ( آنندراج ). کسی که مبتلا بمرض بطاح شده باشد. ( ناظم الاطباء ).
بطاحی. [ ب ُ ] ( ع ص نسبی ) مبتلا بمرض بطاح. ( منتهی الارب ) ( معجم البلدان ) ( آنندراج ). کسی که مبتلا بمرض بطاح شده باشد. ( ناظم الاطباء ).