بضوض

بضوض.[ ب َ ] ( ع ص ) بئر بضوض؛ چاه کم آب. ج، بِضاض. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
بضوض. [ ب ُ ] ( ع مص ) بَض. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به بض در تمام معانی شود.