بصاء

لغت نامه دهخدا

بصاء. [ ب ِ ]( ع مص ) بصاء برغریم، همه مال برستدن از وی. ( منتهی الارب ). || خایه کشیدن. ( ناظم الاطباء ). خصیه کشیدن. ( منتهی الارب ).