لغت نامه دهخدا
بسیجان. [ ب َ ] ( نف، ق ) بسیچان. ساز کارکنان. ( سروری ). بسیج کننده. ( فرهنگ نظام ):
ز شرم گنه پاک بیجان شدند
سبک بر زبانه بسیجان شدند.( یوسف و زلیخا ).
بسیجان. [ ب َ ] ( نف، ق ) بسیچان. ساز کارکنان. ( سروری ). بسیج کننده. ( فرهنگ نظام ):
ز شرم گنه پاک بیجان شدند
سبک بر زبانه بسیجان شدند.( یوسف و زلیخا ).