لغت نامه دهخدا
بزجامه. [ ب َ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) جامه فاخر و متاع ذیقیمت. ( فرهنگ شعوری ). لباس باشکوه و گرانبها. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بَزّ شود.
بزجامه. [ ب َ م َ / م ِ ] ( اِ مرکب ) جامه فاخر و متاع ذیقیمت. ( فرهنگ شعوری ). لباس باشکوه و گرانبها. ( ناظم الاطباء ). رجوع به بَزّ شود.