بذه

( بذة ) بذة. [ ب ِ ذْ ذَ ] ( ع اِ ) بهره ای از هر چیز. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). نصیب، لغتی در دال. ( از ذیل اقرب الموارد ). و رجوع به بدة شود.
بذه. [ ب َذْه ْ ] ( اِ ) دروغ و افسانه. ( ناظم الاطباء ).
بذه. [ ب ِ ذِ / ذْ / ب ُ ذَ / ذِ ] ( اِ ) درخت بی بار که تنها برای آتش افروختن است. ( از ناظم الاطباء ) ( از اشتنگاس ). پده. بده. رجوع به بده شود.