بدامد
لغت نامه دهخدا
( بدآمد ) بدآمد. [ ب َ م َ ] ( مص مرکب مرخم، اِ مرکب ) پیش آمد بد.بخت بد. سؤحادثه. مقابل نیک آمد، به آمد. ( یادداشت مؤلف ). بد آمدن. بد آمدن. پیش آمدن بدی:
چو روز مرد شود تیره و بگردد بخت
هم او بدآمد خود بیند از بدآمد کار.ابوحنیفه اسکافی ( از تاریخ بیهقی چ ادیب ص 278 ).از بعد آن ندانم چرخش کجا کشید
با واقعات حادثه کارش کجا رسید
در گفتگوی نفس طبیعت کجا فتاد
در جستجوی نقش بدآمد کجا دوید.( از مقامات حمیدی ).
فرهنگ فارسی
( بد آمد ) پیش آمد بد بخت بد.
جمله سازی با بدامد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 با بدامد فصل بهار، طبیعت با شکوفایی و زیباییهای بینظیر خود، دوباره جان میگیرد و منظرهای دلپذیر برای تماشای مردم فراهم میکند.
💡 بدامد بحرانهای اقتصادی ناگهانی میتواند تأثیرات بسیار گسترده و عمیقی بر ساختار اجتماعی و معیشت خانوادههای آسیبپذیر در جامعه بگذارد.
💡 با بدامد پیروزی تیم محبوب ما در مسابقات جهانی، شادی و هیجان بیحد و حصری در میان هواداران و ورزشکاران شکل گرفت.