لغت نامه دهخدا
باردیچ. ( اِ ) قسمی از صوف پشمی تر کرده شده که بر چوبی پیچند و نان پزان تنور را صاف و پاک کنند و برای منع افروختگی آتشی بکار برند. ( آنندراج ). چوب درازی که در سر آن پارچه مرطوبی پیچیده اند و خبازها با آن تنور نانوائی را پاک کرده و یا سرد می کنند. ( ناظم الاطباء ) ( دِمزن ).