بادردو

لغت نامه دهخدا

بادردو. [ رُ دُ ] ( کذا ) ( اِ ) چوبی که در زیر درخت شاخ میوه دار گذارند تا از گرانی بار نشکند. ( فرهنگ رشیدی ).

چوبی است در زیر درخت شاخ میوه دار گذارند تا از گرانی بار نشکند