باثعه

لغت نامه دهخدا

باثعه. [ ث ِ ع َ ] ( ع ص )تأنیث باثع: شفة باثعه؛ لب سرخ و سطبر از غلبه خون نزدیک به انشقاق رسیده. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).

واتک یعنی چه؟
واتک یعنی چه؟
فوک یعنی چه؟
فوک یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز