بئیس
مترادفها
بدی، شر، ناگواری
متضادها
خیر، نیک
لغت نامه دهخدا
بئیس. [ ب َ ] ( ع ص ) سخت. بئس.
- عذاب بئیس؛ عذاب شدید. ( منتهی الارب ). || مرد دلیر. مرد دلاور. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). شجاع. شدیدالبأس. || شیر درنده. ( یادداشت مؤلف ). این کلمه در ناظم الاطباء بصورت بیاءَس آمده است.
فرهنگ فارسی
سخت
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی بَئِیسٍ: همیشه بد
ریشه کلمه:
بئس (۷۳ بار)
«بَئِیس» از مادّه «بأس» (بر وزن یأس) به معنای شدید است.
جمله سازی با بئیس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون ادبی کلاسیک، واژه بئیس برای توصیف بلاهای ناگهانی و مجازاتهای سخت الهی در داستانهای اخلاقی و مذهبی به کار میرفت.
💡 برخی مفسران معتقدند که بئیس در این آیه به معنای جنگ سخت یا عذاب الهی است که بر گروهی نازل میشود.
💡 استفاده از واژه بئیس در کلام شاعر، نشاندهنده شدت و عظمت حادثهای است که بر سر آن سرزمین و مردمش آمده است.