لغت نامه دهخدا
اصحاب شوری. [ اَ ب ِ را ] ( اِخ ) اصحاب ستة. شش تن ازصحابه بودند که عمر در بستر مرگ آنان را برگزید تا در ظرف سه روز خلیفه پس از وی را به اکثریت تعیین کنند، و شورای مزبور عبارت بود از عبدالرحمن بن عوف، علی ( ع )، عثمان، زبیر، سعدبن ابی وقاص و طلحه، اگر از سفر بازگردد. رجوع به تاریخ اسلام علی اکبر فیاض ص 143 و البیان و التبیین ج 2 ص 143 و 80 و ج 3 ص 136 شود.