ایه 106 سوره طه
آیه 106 سوره طه چنین میفرماید: «فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا». در این آیه، خداوند صحنهای از دگرگونی عظیم جهان در قیامت را توصیف میکند. معنای آیه این است که زمین پس از پایان نظام کنونی، کاملاً دگرگون و هموار میشود. در این حالت، زمین به صورت دشتی صاف، بیپستی و بلندی و بدون هیچ گونه ناهمواری باقی میماند. واژه «قاع» به زمینی صاف و بدون گیاه و اثر زندگی اشاره دارد که کاملاً خالی و مسطح است. واژه «صفصف» نیز تأکیدی بر نهایت همواری و یکنواختی زمین دارد. بنابراین ترکیب این دو واژه نشاندهنده از بین رفتن تمام نشانههای حیات دنیوی در آن صحنه است. این تصویر قرآنی بیانگر قدرت مطلق خداوند در برهم زدن نظم کنونی جهان و ایجاد عالمی جدید است. در چنین وضعی، هیچ پستی، بلندی، ساختمان یا نشانهای از زندگی پیشین بر زمین باقی نمیماند. بنابراین آیه «فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا» به معنای هموار و بیاثر شدن کامل زمین در روز قیامت است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 106 سوره طه. فَیَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا
آن گاه پست و بلندیهای زمین را چنان هموار گرداند.
پس آنها را به صورت دشتی هموار و صاف وامی گذارد،
پس آنها را پهن و هموار خواهد کرد،
و آنها را به زمینی هموار بدل می کند؛
سپس زمین را صاف و هموار و بی آب و گیاه رها می سازد...
And He will leave the earth a level plain;
"He will leave them as plains smooth and level;