اوفتیدن

اوفتیدن. [ دَ ] ( مص ) صورتی از اوفتادن:
گر سعیدی از مناره اوفتید
بادش اندر جامه افتاد و رهید.مولوی.از آن بانگ دهل از عالم کل
بدین دنیای فانی اوفتیدیم.مولوی.