«انکاف» واژهای عربی است که به معنای پاک گردانیدن از ننگ و عار یا تنزیه و تقدیس کسی از چیزی که موجب ننگ یا عیب باشد، به کار میرود. این کلمه اغلب برای بیان پاکی و برتری اخلاقی یا معنوی استفاده میشود و در متون دینی نیز به معنای تقدیس و تنزیه خداوند از هرگونه نقص، شریک یا شبیه به کار میرود. به عنوان مثال، عبارت «انکاف الله سبحانه» به معنای تنزیه و تقدیس ذات الهی از هرگونه همتا یا نقص است. انکاف در اصل به مفهوم زدودن هرگونه کاستی یا آلودگی از چیزی یا کسی بهکار میرود و نشاندهنده ارزش قائل شدن برای پاکی، فضیلت و برتری اخلاقی یا معنوی است. این واژه در متون لغوی و ادبی به عنوان یک صفت ستایشآمیز یا فعل برای تطهیر و پاک کردن از عیب یا نقص ظاهر شده است. بنابراین، انکاف مفهومی عمیق از پاکدامنی، قداست و دوری از هرگونه ننگ و عار را در خود جای داده و در متون مختلف، بهویژه متون دینی و اخلاقی، کاربرد دارد.
انکاف
لغت نامه دهخدا
انکاف. [ اِ ] ( ع مص ) پاک گردانیدن از ننگ و عار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). تنزیه و پاک گردانیدن کسی را از چیزی که از آن ننگ دارد. ( از اقرب الموارد ): انکاف اﷲ سبحانه؛ تنزیهه و تقدیسه عن الانداد. ( منتهی الارب ). انکفه اﷲ؛ ای نزهه و قدسه. ( اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ): انکاف خدای سبحانه؛ تنزیه و تقدیس ذات او تعالی از انداد. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
پاک گردانیدن از ننگ و عار تنزه و پاک گردانیدن کسی را از چیزی که از آن ننگ دارد.
