انضاد

لغت نامه دهخدا

انضاد. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ نَضَد. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
- انضاد الجبال؛ سنگهای بر یکدیگر [ نهاده ] ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). سنگهایی که بعضی در روی بعضی باشد. ( از اقرب الموارد ).
- انضاد الرجل؛ اعمامه و اخواله المتقدمون فی الشرف. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). اعمام و اخوال او متقدمین در شرف. ( یادداشت مؤلف ).
- انضاد السحاب؛ ابر بر هم نشسته و بر یکدیگر برآمده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ابرهای متراکم و بر روی هم قرارگرفته. ( از اقرب الموارد ).
- انضاد القوم؛ جماعت مردم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). جماعت و عدد قوم. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به نضد شود.

سن سون یعنی چه؟
سن سون یعنی چه؟
نکوهیدن یعنی چه؟
نکوهیدن یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز