انشوده

کلمه‌ی «انشوده» در فارسی به معنای شعری است که در مشاعره یا جلسه جمعی شعرخوانی خوانده یا ساخته می‌شود. در این روش، چند شاعر یا علاقه‌مند به شعر کنار هم می‌نشینند و به نوبت برای یکدیگر شعر می‌سرایند و می‌خوانند. «انشوده» معمولاً به شعرهای گروهی و تعاملی گفته می‌شود که جنبه اجتماعی و فرهنگی دارند. این شیوه علاوه بر سرگرمی، باعث تقویت مهارت‌های شاعری و خلاقیت در لحظه می‌شود. چنین شعری معمولاً آهنگین و خوش‌صداست تا در جمع بهتر اجرا شود. «انشوده» هم‌معنی با عباراتی مانند «بر هم خواندن» و «با هم سرودن» است و تأکید آن بر فعالیت گروهی و تعاملی شاعران است. در متون ادبی، این اصطلاح نشان‌دهنده هنر جمعی و تبادل فرهنگی میان شاعران است. به طور کلی، انشوده یک تجربه ادبی جمعی است که هم سرگرمی و هم تمرین خلاقیت و هنر شاعری را فراهم می‌آورد.