لغت نامه دهخدا
انجعاف. [ اِ ج ِ ] ( ع مص ) برکنده گردیدن درخت. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). انقلاع. ( از اقرب الموارد ) ( مصادر زوزنی ). || برزمین افتادن. ( از منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). منه الحدیث: انه مر بمصعب بن عمیر و هومنجعف؛ ای مصروع. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ).
