انتماء
مترادفها
تعلق، وابستگی
متضادها
بیگانگی، جدایی، عدم تعلق
لغت نامه دهخدا
انتماء. [ اِ ت ِ] ( ع مص ) نسبت کردن بکسی، یقال انتمی الیه. ( منتهی الارب ). نسبت دادن بکسی. ( ناظم الاطباء ). بازبستن. ( فرهنگ فارسی معین ). نسبت کردن بکسی. ( مصادر زوزنی ). || منسوب شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). بکسی نسبت یافتن. ( آنندراج ) ( از غیاث اللغات ). انتساب و اعتزاء. ( از اقرب الموارد ). || پریدن باز از جایی بجایی. ( منتهی الارب )( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || افزون شدن و بالیدگی، و بعضی مردم که بمعنی پر و مملو گویند غلط است. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ).
فرهنگ معین
(اِ تِ ) [ ع. ] ۱ - (مص م. ) خود را به کسی نسبت دادن. ۲ - (اِمص. ) منسوب شدن.
ویکی واژه
خود را به کسی نسبت دادن.
منسوب شدن.
جمله سازی با انتماء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بسیاری از تحلیلگران سیاسی معتقدند که انتماء فرد به یک گروه یا حزب خاص، میتواند به شدت بر تصمیمات و دیدگاههای اجتماعی او تأثیر بگذارد.
💡 در حقوق بینالملل، بحث درباره انتماء ملیت یک فرد در شرایط پیچیده و جابجاییهای گسترده جمعیتی، همواره یکی از موضوعات بحثبرانگیز و چالشبرانگیز است.
💡 هویت فرهنگی یک جامعه، پیوندی ناگسستنی با انتماء اعضای آن به سنتها، ارزشها و باورهای مشترک که از گذشتگان به ارث رسیدهاند، دارد.