لغت نامه دهخدا
امیر اصفهانی. [ اَ رِ اِ ف َ ] ( اِخ ) امیربیگ قصاب. از شاعران دوره صفویان بوده و بقصابی اشتغال داشته. در عهد شاه عباس ثانی درگذشته است. از اوست:
روزی بشب کنم بصد اندوه سینه سوز
شب را سحر کنم بامید کدام روز؟( از تذکره نصرآبادی ص 419 ).و رجوع به فرهنگ سخنوران شود.