کلمه «امغر» واژهای عربی است که در متون قدیمی فارسی و عربی برای توصیف رنگ و ظاهر به کار رفته است. در منابعی مانند منتهی الارب، ناظم الاطباء و آنندراج، امغر به اسب و شتری گفته میشود که رنگ آنها شبیه گل سرخ است. این واژه همچنین برای اشاره به اسب سرخ رنگ و گاهی اسب بور یا ترکیبی از سرخی و سپیدی به کار رفته است. علاوه بر حیوانات، «امغر» برای انسان نیز به کار میرود و به مرد یا زن سرخمو و سرخپوست اشاره دارد. به طور کلی، امغر به هر موجودی گفته میشود که رنگش متمایل به سرخ یا گلسرخی باشد و گاهی حالت ترکیبی سرخ و سفید دارد. این واژه بیشتر در ادبیات و متون قدیم برای توصیف زیبایی و رنگ به کار رفته است. بنابراین این واژه مفهومی رنگی و توصیفی دارد و نشاندهنده سرخی یا گلسرخی در پوست یا مو و همچنین در حیوانات است.
امغر
لغت نامه دهخدا
امغر. [ اَ غ َ ] ( ع ص ) اسب و شتر همرنگ گل سرخ. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || اسب سرخ رنگ. ( از صبح الاعشی ج 2 ص 19 ). اسب بور. ( یادداشت مؤلف ). || مردسرخ موی و سرخ پوست. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). سرخ موی و سرخ پوست به رنگ گل سرخ. ( از اقرب الموارد ). || آنکه بر روی او سرخی به سپیدی آمیز باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
