لغت نامه دهخدا
امانیاک. [ اَ ] ( مأخوذ از انگلیسی، اِ ) جسمی بخاری و فرار. دارای بویی تند و نافذ و طعمی حاد و سوزان مرکب از دو حجم آزت و شش حجم هیدروژن. رجوع به آمنیاک و آمونیاک شود.
امانیاک. [ اَ ] ( مأخوذ از انگلیسی، اِ ) جسمی بخاری و فرار. دارای بویی تند و نافذ و طعمی حاد و سوزان مرکب از دو حجم آزت و شش حجم هیدروژن. رجوع به آمنیاک و آمونیاک شود.
جسمی بخاری و فرار دارای بویی تند و نافذ و طعمی حاد و سوزان مرکب از دو حجم آزت و شش حجم هیدرژن.