لغت نامه دهخدا
الیکک. [ اُ ک ُ ] ( اِ مرکب ) این نام را در «زرین گل » به گونه ای از پرن دهند، و آنرا در آستارا گیلاس، در رامیان و زیارت آلوکک، در نور و کجور هُلیکُک، در شیرگاه هُلار، در طوالش گیله بند، و در رامسر و شهسوار هلوانه مینامند. در جنگلهای کرانه دریای مازندران از جلگه تا مرز فوقانی جنگل یافته میشود. درخت آلبالوی اهلی از این گونه است. ( از جنگل شناسی ساعی ج 1 ص 240 ).
