الایش ناک
لغت نامه دهخدا
( آلایش ناک ) آلایش ناک. [ ی ِ ] ( ص مرکب ) دارای آلایش. آلوده:
مبر آنجا دل آلایشناک
صحبت پاک نیابد جز پاک.جامی.
فرهنگ عمید
( آلایشناک ) دارای آلایش، آلوده.
( آلایش ناک ) آلایش ناک. [ ی ِ ] ( ص مرکب ) دارای آلایش. آلوده:
مبر آنجا دل آلایشناک
صحبت پاک نیابد جز پاک.جامی.
( آلایشناک ) دارای آلایش، آلوده.