اغیاء

لغت نامه دهخدا

اغیاء. [ اِ ] ( ع مص ) برپای ساختن درفش و رایت. یقال: اغییت الغایة اغیاءً. ( ناظم الاطباء ). برافراشتن علم. ( از اقرب الموارد ). غایة ( رایت ) برپای کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). اِغایَة. ( منتهی الارب ). تغییة. ( از اقرب الموارد ). || اغیاء السحاب؛ بر جای ایستادن ابر. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).

جمله سازی با اغیاء

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 در متون مذهبی و عرفانی، مفهوم اغیاء به معنای بیداری روح از خواب غفلت و رسیدن به آگاهی کامل نسبت به حقایق هستی است.

💡 فیلسوفان بزرگ همواره بر اهمیت اغیاء معنوی و رهایی از بندهای مادی برای دستیابی به حقیقت و کمال انسانی تأکید فراوان داشته‌اند.

💡 برخی معتقدند که اغیاء اجتماعی زمانی رخ می‌دهد که مردم نسبت به بی‌عدالتی‌های موجود آگاه شده و برای تغییر شرایط تلاش کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران