لغت نامه دهخدا
اغیاء. [ اِ ] ( ع مص ) برپای ساختن درفش و رایت. یقال: اغییت الغایة اغیاءً. ( ناظم الاطباء ). برافراشتن علم. ( از اقرب الموارد ). غایة ( رایت ) برپای کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). اِغایَة. ( منتهی الارب ). تغییة. ( از اقرب الموارد ). || اغیاء السحاب؛ بر جای ایستادن ابر. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
