لغت نامه دهخدا
اغزا. [ اِ ] ( از ع، اِمص ) صورت ملفوظ و مکتوب فارسی کلمه «اغزاءِ» عربی است. بمعنی بجنگ فرستادن. رجوع به اغزاءشود: مکاتبات خلیفه مشتمل بر اغزا و تحریض او بر سلطان و استمداد بلشکر. ( جهانگشای جوینی ).
اغزا. [ اِ ] ( از ع، اِمص ) صورت ملفوظ و مکتوب فارسی کلمه «اغزاءِ» عربی است. بمعنی بجنگ فرستادن. رجوع به اغزاءشود: مکاتبات خلیفه مشتمل بر اغزا و تحریض او بر سلطان و استمداد بلشکر. ( جهانگشای جوینی ).