لغت نامه دهخدا
اشقا. [ اَ ] ( اِ ) شَقا. شَغا. شَکا. تیردان باشد و بتازی جعبه خوانند. رجوع به شکا شود.
اشقا. [ اَ ] ( اِ ) شَقا. شَغا. شَکا. تیردان باشد و بتازی جعبه خوانند. رجوع به شکا شود.
وشکا هر دو تیردان باشد و بتازی جعبه خوانند و بمعنی ترکش هم هست.