لغت نامه دهخدا
( آسینه ) آسینه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) تخم مرغ. آشینه.
( اسینة ) اسینة. [ اَ ن َ ] ( ع اِ ) تاهی از تاههای زه کمان. ج، اَسائن. || دوالی محکم بافته که در تنگ ستور و لگام و جز آن بکار برند. ( منتهی الارب ).
( آسینه ) آسینه. [ ن َ / ن ِ ] ( اِ ) تخم مرغ. آشینه.
( اسینة ) اسینة. [ اَ ن َ ] ( ع اِ ) تاهی از تاههای زه کمان. ج، اَسائن. || دوالی محکم بافته که در تنگ ستور و لگام و جز آن بکار برند. ( منتهی الارب ).
( آسینه ) (نِ ) (اِمر. ) تخم مرغ، خایه.
( آسینه ) = آستینه