استباب
لغت نامه دهخدا
استباب. [اِ ت ِ ] ( ع مص ) یکدیگر را دشنام دادن. ( زوزنی ). با هم دشنام دادن. ( منتهی الارب ). بیکدیگر دشنام دادن.
استباب. [اِ ت ِ ] ( ع مص ) یکدیگر را دشنام دادن. ( زوزنی ). با هم دشنام دادن. ( منتهی الارب ). بیکدیگر دشنام دادن.