لغت نامه دهخدا
( مکاواة ) مکاواة. [ م ُ ] ( ع مص ) با یکدیگر دشنام دادن. ( تاج المصادر بیهقی ). همدیگر را دشنام دادن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).
( مکاواة ) مکاواة. [ م ُ ] ( ع مص ) با یکدیگر دشنام دادن. ( تاج المصادر بیهقی ). همدیگر را دشنام دادن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).