لغت نامه دهخدا
ارعل. [ اَ ع َ ] ( ع ص ) گول. || گیاه بالیده و فروهشته شاخها. || هر گیاه که دراز و نیکو و دوتاه گردد. ( منتهی الأرب ).
ارعل. [ اَ ع َ ] ( ع ص ) گول. || گیاه بالیده و فروهشته شاخها. || هر گیاه که دراز و نیکو و دوتاه گردد. ( منتهی الأرب ).