ارتداء
مترادفها
پوشیدن
لغت نامه دهخدا
ارتداء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) چادر بر خویشتن افکندن. ردا برافکندن. ( زوزنی ). ردا برافکندن خویشتن را. ( تاج المصادر بیهقی ). رداء بر دوش افکندن. چادر برافکندن زن. || حمیل انداختن. ( منتهی الارب ).
جمله سازی با ارتداء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در زمان شیوع بیماریهای ویروسی، رعایت دقیق پروتکلهای بهداشتی و ارتداء مداوم ماسکهای جراح در مکانهای عمومی میتواند به شدت از گسترش عوامل بیماریزا جلوگیری کند.
💡 کارگران بخش صنایع سنگین و کارخانههای فولاد موظف هستند هنگام ورود به محیط کار، تمامی تجهیزات ایمنی از جمله کلاه و ارتداء دستکشهای محافظ را رعایت کنند.
💡 در مراسمهای رسمی و تشریفات دیپلماتیک، نوع ارتداء لباسهای سنتی و رسمی میتواند نشاندهنده احترام عمیق به فرهنگ و آداب و رسوم برگزارکنندگان آن مراسم باشد.