لغت نامه دهخدا
( اثفیة ) اثفیة. [ اِ/اُ فی ی َ ] ( ع اِ ) دیگپایه. دیگپایه سنگین. یک پایه از سه پایه دیگدان. ( غیاث ). سنگی که دیگ بر آن نهند. || جماعت مردم. || عدد بسیار. ( منتهی الارب ). ج، اَثافی، اَثافی.
( اثفیة ) اثفیة. [ اِ/اُ فی ی َ ] ( ع اِ ) دیگپایه. دیگپایه سنگین. یک پایه از سه پایه دیگدان. ( غیاث ). سنگی که دیگ بر آن نهند. || جماعت مردم. || عدد بسیار. ( منتهی الارب ). ج، اَثافی، اَثافی.
(اِ یا اُ یِ ) [ ع. اثفیة ] ( اِ. ) دیگ پایه سنگین، سنگی که زیر دیگ نهند.
پایه دیگدان، دیگپایه، اجاق، سنگی که دیگ بر آن بگذارند، اثافی جمع
( اسم ) دیگ پایه دیگ پای. سنگین سنگی که دیگ بر آن نهند. جمع: اثافی و اثافی
اثفیة
دیگ پایه سنگین، سنگی که زیر دیگ ن