ابومحمد ابن عطیه
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِ عَطیّه، ابومحمد عبدالحق ّ بن غالب بن عبدالرحمان بن غالب محاربی (۴۸۱- ۲۵ رمضان ۵۴۱ق / ۱۰۸۸- ۲۸ فوریه ۱۱۴۷م )، مفسر و محدث مالکی مذهب و از رجال سیاسی اندلس در دوره مرابطون است.
نیای بزرگ وی عطیه از مهاجران عرب به اندلس بود و نسبش به تیره محارب از بنی مُضَر می رسید. ابن بشکوال و ضَبّی وفات وی را در ۵۴۲ق ضبط کرده اند. موطن او غرناطه بود. وی در خاندانی اهل علم و ادب پرورش یافت و پدرش، غالب از نخستین استادان او بود که در شکل گیری شخصیت علمی وی نقش بسزایی داشت. پدر بزرگش عبدالرحمان و جدّ پدرش، غالب نیز از عالمان اندلس بودند.
جمله سازی با ابومحمد ابن عطیه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ابومحمد ابن عطیه یکی از مفسران بزرگ قرن پنجم هجری بود که آثار او در زمینه تفسیر قرآن و ادبیات عرب همچنان مورد توجه دانشمندان معاصر قرار دارد.
💡 برای درک دقیق مباحث کلامی در متون کلاسیک، مطالعه آثار ابومحمد ابن عطیه برای پژوهشگران رشته‌های علوم اسلامی و تاریخ اندیشه‌های عرب بسیار ضروری و آموزنده است.
💡 بسیاری از محققان معتقدند که روش تحلیل لغوی در تفسیرهای ابومحمد ابن عطیه، معیار جدیدی را برای بررسی متون کهن فراهم آورده است که نباید نادیده گرفت.
