ابوعبدالله ابن جزری

[ویکی فقه] اِبْن ِ جَزَری، ابوعبدالله محمد بن مجدالدین بن ابی اسحاق ابراهیم، معروف به ابن جزری و ملقب به شمس الدین (۶۵۸ -۷۳۹ق / ۱۲۶۰- ۱۳۳۸م )، مورخ دمشقی است.
شرح حال جامع وی را ابومحمد قاسم ابن محمد برزالی از معاصران و دوستان نزدیک او نوشته است (ابن شرح حال در آخر کتاب تاریخ ابن جزری، نسخه مضبوط در کتابخانه کوپریلی ترکیه آمده و عباس عزاوی آن را در مجله مجمع العلمی العربی دمشق، شم ۱۹، ۱۹۴۴م، منتشر کرده است ). به نوشته برزالی، ابن جزری در دمشق زاده شد و در بیرون دمشق درگذشت و در گورستان باب الصغیر به خاک سپرده شد. اینکه ابن حجر می گوید وی در واسط درگذشته است، ظاهراً بی اساس است.
اساتید
ابن جزری مقدمات علوم را در زادگاه خود فراگرفت و از عالمان آن دیار مانند: فخرالدین بن بخاری، تقی الدین بن واسطی، عزالدین فاروثی و دیگر شیوخ دمشق استماع حدیث کرد، سپس به قاهره و اسکندریه رفت و از دانشمندان آن دیار مانند شرف الدین دمیاطی، شهاب الدین ابرقوهی، شریف تاج الدین عراقی، تقی الدین بن دقیق العید و جز آنان حدیث شنید و استفاده کرد.
قضاوت
ابن جزری سرانجام به زادگاه خود بازگشت و مدت ۶۰ سال در دمشق نزد قاضیان در محاکم قضایی به کار شهادت دادن پرداخت. وی از بهترین شهود عادل به شمار می رفت تا جایی که شهادت او بدون وجود شهود دیگر پذیرفته می شد؛ اما هنگامی که از طرف حکومت به او پیشنهاد شد که در تقویم املاک شرکت کند، سرباز زد و هرگز به خدمت دیوان در نیامد.
مدح بزرگان
...