ابوبکر محمد بن عاصم قیسی اندلسی غرناطی

[ویکی فقه] اِبْن ِ عاصِم، ابوبکر محمد بن محمد بن عاصم قیسی اندلسی غرناطی (۷۶۰-۸۲۹ق /۱۳۵۹-۱۴۲۶م)، ادیب و فقیه مالکی. می باشد.
ابن عاصم در غرناطه متولد شد و در همان شهر پرورش یافت، فرزندش قاضی ابویحیی مطالب مفصلی درباره او نوشته که بابا تنبکتی آن را نقل کرده است، اما این مطالب بیشتر در مدح و ستایش اوست و جز نکاتی معدود اطلاعی از زندگی او به دست نمی دهد، همچنین گفته اند او در آغاز، پیشه صحّافی و کتابفروشی داشته و سرانجام به قاضی القضاتی غرناطه رسیده است. و مدتی نیز کاتب ( وزیر ) یوسف ثانی، الغنی بالله، صاحب غرناطه بوده است.
اساتید
علوم را از دو دایی خود ابوبکر ابن جُزَی ّ و ابومحمد ابن جزی و نیز از ابواسحاق ابراهیم بن الحاج ّ، ابوسعید بن لُب ّ، ابوعبدالله قیجاطی، ابوعبدالله ابن علاّق، ابوالحسن علی بن منصور اشهب، ابومحمد عبدالله تلمسانی، ابواسحاق شاطبی، ابوعبدالله بلنسی و دیگران فراگرفت.
علوم
ابن عاصم علاوه بر پایه رفیعش در فقه، در قرائت و ادب نیز مهارت داشته و بیش تر تألیف او به صورت ارجوزه و قصیده است. در نحو بین قیاس و سماع جمع می کرده و گرایش به رأی بصریان داشته است.
آثار
...