ابوالقاسم ابن قطان

[ویکی فقه] اِبْن ِ قَطّان، ابوالقاسم هبةالله بن فضل (۴۷۷ یا ۴۷۸ق - ۲۸ رمضان ۵۵۸ق /۱۰۸۴ یا ۱۰۸۵ - ۳۰۰ - اوت ۱۱۶۳م )، شاعر، طبیب و محدث بغدادی بود.
وی در بغداد زاده شد و در همان جا رشد یافت. از دوران نوجوانی او اطلاعی در دست نیست و نیز معلوم نیست شعر و ادب و طب را نزد چه کسانی آموخت، اما گفته اند که حدیث را نزد پدر خود ابوعبدالله فضل بن قطان (د ۴۹۸ق /۱۱۰۵م )، ابوالفضل احمد بن خیرون، ابوطاهر باقلانی، حسین بن احمد کرخی و دیگران فرا گرفت. گروهی نیز، از جمله ابن اخضر، ابوالفرج ابن حصری و ثابت ابن مُسرف از وی روایت کرده اند.
← جرح و تعدیل
(۱) احمد ابن ابی اصیبعه، عیون الانباء، به کوشش آوگوست مولر، قاهره، ۱۲۹۹ق /۱۸۸۲م. (۲) ابن اثیر، الکامل. (۳) عبدالرحمان ابن جوزی، المنتظم، حیدرآباد دکن، ۱۳۸۵ق. (۴) یوسف ابن جوزی، مرآة الزمان، حیدرآباد دکن، ۱۳۷۰ق / ۱۹۵۱م. (۵) احمد ابن حجر عسقلانی، لسان المیزان، حیدرآباد دکن، ۱۳۲۹- ۱۳۳۱ق. (۶) ابن خلکان، وفیات. (۷) حاجی خلیفه، کشف. (۸) علی حسینی، اخبار الدولة السلجوقیة، به کوشش محمد اقبال، بیروت، ۱۴۰۴ق /۱۹۸۴م. (۹) عمر فروخ، تاریخ الادب العربی، بیروت، ۱۹۸۲ق. (۱۰) یاقوت، معجم الادبا.